retrokafalar
7 Nisan 2013 Pazar
le vent nous portera
saçmalarım dökülüyor yerlere, deli diyorlar. saklanırken bedenim mıhlanıyor. korkuyorum.. ölmeyeceğimi biliyorum ama geri dönemeyeceğimi de. zihnim dağılıyor, bölünmeye başlıyorum. insanın unuttuğunu şimdi hatırlıyorum
.
Daha Yeni Kayıtlar
Önceki Kayıtlar
Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)