retrokafalar
7 Nisan 2013 Pazar
le vent nous portera
saçmalarım dökülüyor yerlere, deli diyorlar. saklanırken bedenim mıhlanıyor. korkuyorum.. ölmeyeceğimi biliyorum ama geri dönemeyeceğimi de. zihnim dağılıyor, bölünmeye başlıyorum. insanın unuttuğunu şimdi hatırlıyorum
.
1 yorum:
Adsız
8 Mayıs 2013 11:07
ne zaman gülsem o zaman hatırlardım aslında.
Yanıtla
Sil
Yanıtlar
Yanıtla
Yorum ekle
Daha fazlasını yükle...
Sonraki Kayıt
Önceki Kayıt
Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
ne zaman gülsem o zaman hatırlardım aslında.
YanıtlaSil